Norbulingka

Norbulingka, vlak bij Dharamsala. Het oorspronkelijke Norbulingka ligt aan de rand van Lhasa: een tuin en een dierenpark met in het midden het zomerverblijf van de dalai lamas. Het Norbulingka in Lhasa is nu een lege huls, het huis van de dalai lama is een museum (je kunt zelfs zijn toilet bezichtigen), er is een museum waarin halfhartig de schijn van traditie wordt opgehouden met wat voorwerpen en wat mottige thankas, en koetsen die staan te verstoffen onder hun afdaken.

Alleen de geur van bloeiende seringen herinnert aan de laatste bewoner.

Dit nieuwe Norbulingka is een lustoord haar naam waardig. Ik herinner me dat er zo’n zestien, zeventien jaar geleden alleen wat schuren stonden, waar een groep vluchtelingen werd onderwezen in de traditionele Tibetaanse kunsten en ambachten. Nu is het een prachtige Japans aandoende tuin, vol trapjes, waterpartijen en paviljoens met drakenkoppen aan de hoeken. Het instituut is opgezet om die traditionele vaardigheden zoals het maken van beelden, houtsnijwerk en schilderkunst over te dragen op de volgende generaties. Dus zijn er smederijen en gieterijen, thanka schildersateliers en zijn er beeldhouwers en meester-schrijnwerkers aan het werk. Er is een pracht van een gastenverblijf, een museumpje met poppen in kostuums uit het oude Tibet, en er is een galerie waar kunst en kleding, die Tibetaanse traditie en Westerse smaak mengen, toongesteld en verkocht worden.